قال الاستاذ:....الآن چندین دانشکده هست، برای اینکه چطور از مردم سود بگیریم و مردم را غارت کنیم....دیگر شما برای یک جای پارک, پرونده قضایی تشکیل نمیدهید، دعوا نمیکنید.....با این وضعی که شما دارید، زندگی نمیشود کرد.
*********************************************
......الآن شما میبینید که جهان بر اساس این نوع بانکداری دانشکدهها دارد و این را عقل میداند که ما چطور سود بگیریم؛ این را یک عقل اقتصادی میداند و قرآن این را دیوانگی میداند و ما هم میگوییم چشم! در این خیلی فرق است. الآن چندین دانشکده هست، برای اینکه ما چطور از مردم سود بگیریم و مردم را غارت کنیم و این را عقل و علم میداند؛ امّا دین میفرماید که ﴿الَّذینَ یَأْکُلُونَ الرِّبا لا یَقُومُونَ إِلاّ کَما یَقُومُ الَّذی یَتَخَبَّطُهُ الشَّیْطانُ مِنَ الْمَسِّ﴾؛
این مخبّطانه دارد زندگی میکند، مگر میشود مال مردم را به نام سود غارت کرد؟
بارها به عرضتان رسید که جامعه را گذشت و قرضالحسنه و محبّت اداره میکند. جامعهای که در آن قرضالحسنه نیست، محبّت نیست و جامعهای که ربا در آن حاکم است، حداقل نتیجه آن همین حدود ده ـ دوازده میلیون پروندهای است که در دستگاه قضایی است.
این دوازده میلیون پرونده؛ یعنی دوازده میلیون نفر به جان هم افتادند، هر نفر هم عضو یک خانواده سه یا چهار ـ پنج نفری است، در حقیقت از این هفتاد میلیون نفر, شصت میلیونشان با هم درگیر میباشند و به جان هم افتادند؛ حالا استرس آن، سکتههای آن، مرگهای زودرس آن، داروهای آن، خطرها و بیماریهای آن که چندین برابر هزینه میشود، این تبعات دوازده میلیون نفر چنین است.
اینکه ما میرویم حرم در و دیوار این خاندان را میبوسیم، برای این است که اینها در واقع ما را آدم کردند. وجود مبارک امام صادق(سلام الله علیه) فرمود با این وضعی که شما دارید، زندگی نمیشود کرد. فرمود: «تَزَاوَرُوا» یکدیگر را ترک نکنید، به سراغ یکدیگر بروید، جلسات خصوصی داشته باشید، اهل یک کوچه هفتهای یک بار کنار هم بنشینند، یک استکان چای میل کنند، یک آیه یا حدیث بخوانند و با یکدیگر آشنا شوند.
فرمود: «تَزَاوَرُوا» چرا؟ «فَإِنَّ فِی زِیَارَتِکُمْ إِحْیَاءً لِقُلُوبِکُمْ وَ ذِکْراً لِأَحَادِیثِنَا»؛ فرمود شما شیعیان ما هستید، وقتی کنار هم نشستید حرفهای ما را نقل میکنید. «وَ أَحَادِیثُنَا تُعَطِّفُ بَعْضَکُمْ عَلَی بَعْضٍ»;این احادیث ما عاطفه ایجاد میکند، گذشت ایجاد میکند، دیگر شما برای یک جای پارک, پرونده قضایی تشکیل نمیدهید، دعوا نمیکنید.
بارها به عرضتان رسید اینکه میگویند سنگ روی سنگ بند نمیشود، این حرف حقی است؛ الآن این برجهایی که میسازند، اگر همه آنها سنگ یا آهن باشد که روی هم جمع نمیشود. اگر سنگی در زیر هست، سنگی وقتی روی او قرار میگیرد که یک ملات نرمی این وسط باشد، وگرنه سنگ روی سنگ بند نمیشود؛
فرمود عاطفه، گذشت و ادب, ملات زندگی است و حرفهای ما ملات زندگی است که گوش ندادید و سیزده ـ چهارده میلیون پرونده را بردید در دستگاه قضایی، مگر هزینه اینها کم است؟! اگر کسی «قرضالحسنه» دهد, گذشته از آن فواید و برکات غیبی و معنوی، ضرر مادی آن هم کم است، دعواها کم است، چک بیمحل کشیدن کم است، انکار کردنها کم است؛ این سبک زندگی است.
در برابر چه چیزی مقاومت میکنید؟! وقتی نظام، نظام بانکداری غیر دینی شد، قهر خدا این است که من این را محو میکنم. آن وقت شما با چه چیزی میخواهید مقاومت کنید؟! در برابر «الله» میخواهید مقاومت کنید؟! در برابر غرب و شرق مقاومت کردن آسان است، چه اینکه تا حال «الحمدلله» مقاومت شد؛ امّا در برابر «الله» که نمیشود مقاومت کرد.
فرمود اگر جامعه به سمت ربا برود با من درگیر است: ﴿فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللّهِ﴾;وقتی با من درگیر شد, من هم کمر آن را میشکنم، پس با چه شرایطی انسان میخواهد مقاومت کند؟! این است که ما باید باور کنیم راه برکت چیست; این همه ناله, این همه ادعیه, که خدایا باران رحمت را بفرست! اگر جامعه با عمل صالح زندگی کند, باران میآید فرمود که ﴿مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللّهِ قیلاً﴾،از او راستگوتر کیست؟ فرمود: ﴿وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّریقَةِ َلأَسْقَیْناهُمْ ماءً غَدَقاً﴾؛اینها اگر وظیفه شرعی خود را انجام دهند، من تمام نیازهای آبی را فراهم میکنم، البته آن نماز استسقاء و آن دعای استسقاء، اینها تأکید مطلب و فضیلت مطلب هست؛ امّا این وعده صریح قرآن است. فرمود اینها اگر ربا نگیرند، به جان هم نیفتند، عفاف و حجابشان محفوظ باشد, من تأمین میکنم: ﴿وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّریقَةِ َلأَسْقَیْناهُمْ ماءً غَدَقاً﴾؛ فراوان من باران میدهم.
جمعه 9 آبان 1393 ساعت 09:26