خلق فرشته از وضوی ما ؟!!

قال الاستاذ:
خدای سبحان با وضوی کسی که بخواهد نماز بگزارد، فرشتگان فراوانی می‏ آفریند که او را تقدیس، تسبیح و تکبیر می‏ گویند. این در صورتی است که وضو مانند وضوی علی بن ابی‏طالب (علیه‏ السلام) و دعا در حال وضو چونان دعای او باشد؛ یعنی دعاها همان دعاهایی باشد که علی (علیه ‏السلام) با حال و حضور می‏خواند، نه هر وضویی و نه هر گفته و دعایی، بلکه هرگاه فعل و قول همان کردار و گفتار علوی باشد، موجب می‏شود خداوند سبحان آن اثر مهم را بر آن مترتب نماید، و یا آن فعل و این قول بنابر تمثل اعمال به صورت فرشته تمثل یابد.
بنابراین، مجرّد شستن صورت و دو دست، و صِرف کشیدن مسح سر و پاها به روش اهل بیت (علیهم‏السلام) و تنها تکلّم به کلماتی که از آنان وارد شده در لحظه شستن و مسح کشیدن، سبب نمی‏شود خداوند در برابر هر قطره آب، فرشته‏ای تقدیس و تسبیح و تکبیرگو بیافریند، و این نیست جز برای این که وضو از آن جهت که سبب طهارت است نهانی عینی و درونی خارجی دارد، و هرکس که در عمل، با اخلاص به جانب خداوند رو کند، بدان دست می‏ یازد، و آن کس که دل خویش را تسلیم خدا کند، به او می‏رسد به گونه‏ای که از هرآلودگی و پلیدی پاک می‏گردد و گوهر طهارت او تقدیس و تسبیح و تکبیر می‏شود، از اینجاست که شایسته است خداوند از قطره آب وضویش فرشته‏ای بیافریند که دارای آن آثار ملکوتی باشد، و یا کردار او را به مثال فرشتگان تسبیح‏گو تمثیل بخشد.

کتاب : روابط بین الملل در اسلام

صفحه نخست


توضیحات در ادامه مطلب
 

موسیقی عرفانی

قال الاستاذ:
«عقل عملی» همه تصمیم‏ گیریهای گرایشی انسان را بر عهده دارد و کارهایی نظیر عزم، اراده، محبت، اخلاق، نیت و... را مدیریت می‏کند. اگر این مدیر به درستی تربیت شود، در برابر فتواهای عقل نظری خضوع می‏کند؛ یعنی برای انجام هر کار از عقل نظری فتوا می‏گیرد؛ ولی اگر این مدیر به درستی تربیت نشود، خودسری کرده، از مرکز فرهنگی خود که عقل نظری و دانش است، استفتا نمی‏کند و به عکس از زیرمجموعه خود که شهوت و غضب است، نظر می‏خواهد و بر اساس میل آنها عمل می‏کند. بدین ترتیب، عقل عملی دیگر مدیر نیست، بلکه شیطان است. برای آنکه این مدیر هدایت شود، راههای فراوانی وجود دارد. یکی از راههای هدایت، چنان که در دعای شریف کمیل آمده است: «وسلاحه البکاء» ، اشک، آه و گریه است که اسلحه درونی مؤمن است.

بنابراین، اگر باطن مؤمن به سلاح اشک و ناله مسلح باشد، در مقابل خواسته‏های غضب و شهوت می‏ ایستد و از آنها پیروی نمی‏ کند، در غیر این صورت، طبق میل خشم و شهوت تصمیم می‏گیرد. برخی می‏گویند: من هر کار بخواهم انجام می‏دهم و به کسی کاری ندارم؛ یعنی این انسان از مرکز فرهنگی روح پیروی نمی‏کند و در پی ارضای خواسته‏های شهوت و غضب است. اگر عقل عملی کسی با دعا، مناجات و گریه سر و کار داشته باشد، نرمش صادق می‏یابد و از عقل نظر پیروی می‏کند و بر خلاف رضای خدا کاری انجام نمی‏دهد. خواندن و گفتن شعرها یا نثرهای دلپذیر، در نرمی عقل عملی بسیار مؤثر است. ما باید بکوشیم از نواختن به خواندن اشعار منتقل شویم، چون نواختن، نرمش و اشک کاذب به وجود می‏آورد. همان‏طور که خنده صادق و کاذب وجود دارد، گریه صادق و کاذب هم وجود دارد: گاه انسان با یک طنز ادبی ظریف می‏خندد که خنده‏ای صادق است. گاهی هم با قلقلک می‏خندد که کاذب و بی‏ ارزش است. گریه هم این‏گونه است: گاه انسان برای مظلومیت امام حسین(علیه‌السلام) گریه می‏کند. گاهی هم با مارش عزا ، بی ‏آنکه متوفی را بشناسد، اشک می‏ریزد که اشکی کاذب است. موسیقی نیز ممکن است چنین خطری داشته باشد؛ یعنی اشکی کاذب به همراه بیاورد و ما خیال کنیم که در عقل عملی ما نرمش ایجاد کرده است. این مشکل موسیقی‏ های به اصطلاح عرفانی است. سایر موسیقی‏ ها هم مسلماً مخرب و مخدراند و موجب نافرمانی عقل عملی از عقل نظری می‏شوند و انسان را در دام گناه می ‏افکنند.

دانلود برنامه دانش هدایتگر

به مناسبت دهه آخر ماه صفر 1435 برنامه تلویزیونی "دانش هدایتگر از منظر امام حسن مجتبی (علیه السلام)از شبکه 4 سیما پخش می شود.  این برنامه تبیین ابعادی از سیره علمی و عملی امام حسن مجتبی علیه السلام توسط حضرت استاد است.

این سلسله برنامه در قالب ده جلسه ده دقیقه ای هر روز قبل از اذان ظهر از شبکه چهار سیما پخش می گردد .

دانلود فیلم جلسه اول

دانلود فیلم جلسه دوم

دانلود فیلم جلسه سوم

دانلود فیلم جلسه چهارم

دانلود فیلم جلسه پنجم

دانلود فیلم جلسه ششم

دانلود فیلم جلسه هفتم

دانلود فیلم جلسه هشتم

دانلود فیلم جلسه نهم

دانلود فیلم جلسه دهم

کتاب : کوثر کربلا

صفحه نخست 

کتاب «کوثر کربلا» مجموعه ای از سخنرانی های حضرت استاد در ایام محرم در شهرستان آمل به همراه مراثی گفته شده و با نگاهی به نقل‌های مورخان و ارباب مقاتل و نیز وقایع قبل و بعد از عاشورا توسط ایشان است که از گفتار به نوشتار تبدیل شده و در قالب ساختاری جدید و به صورت مهندسی پژوهشی عرضه شده است.

این کتاب مشتمل بر سه قسمت است؛  مباحث این سه قسمت همگی زیرمجموعه مباحث عقل نظری و به تعبیری دیگر، جزء مباحث حکمت نظری و عملی اند که برخی درباره شناخت هست و نیست‌ها و بعضی درباره شناخت بایدها و نبایدها می باشند.
در قسمت اول  این کتاب رسالت های معرفتی کربلا بیان و در قسمت دوم رسالت های عملی -اجرایی- کربلا ارایه می شود و در بخش پایانی  که بلانوشان کربلا نام دارد؛ مقتل سید الشهدا(ع) با رویکرد خاص تربیتی ارایه شده که این رویکرد علت امتیاز آن از سایر مقاتل است.
مقدمه این کتاب نیز به قلم حضرت استاد است که با دارا بودن مضامین بلند فلسفی و عرفانی بر غنای این کتاب افزوده است و یک تحلیل عرفانی از رویکرد نهضت کربلا به دست می دهد.
ایشان در این مقدمه با بیان ابعاد جهاد اصغر، اوسط و اکبر و نیز هجرت اصغر، اوسط و اکبر به مقام والای سید الشهداء(ع) اشاره کرده است. 

کوثر کربلا که در کمتر از یک ماه پس از انتشار  به 5000 هزارنسخه چاپ دوم رفت.

خیانت در شکار

قال الاستاذ:

بعضی‌ها به تعبیر قرآن از حیوانات پَست‌ترند چرا که خیلی از حیوانات‌اند که قابل تربیت هستند؛ کدام سگ شکاری است که در شکار خیانت کند؟ برای اینکه این سگ شکاری را وقتی شما تربیت کردید و قدری آموختید، وقتی به همراهتان بردید شکار، این حیوان در سنگلاخ‌های کوهستانی با اینکه خودش گرسنه است این کَبک را که صاحبش شکار کرده به دندان می‌کِشد و می‌آورد بدون اینکه از آن استفاده کند و صاحبش نیز وقتی از آن کبک استفاده کرد، آخرهای استخوانش را به او می‌دهد این واقعاً تربیت‌شده است. حال اگر انسانی آیات الهی در او اثر نکند و نه از رومیزی بگذرد نه از زیرمیزی، قرآن حق دارد بگوید ﴿کَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ﴾.

درب منزل حضرت استاد

تبـیین 40 روز خون گریه کردن آسمان و زمین

قال الاستاذ:
امام حسن عسگری (علیه السلام) فرمودند: «علامات المؤمن خمس: صلاة الخمسین و زیارة الأربعین و التختّم فی الیمین و تعفیر الجبین و الجهر ببسم الله الرّحمن الرّحیم» ؛ «نشانه های مؤمن و شیعه، پنج چیز است: اقامهٴ نمازِ پنجاه و یک رکعت، زیارت اربعین حسینی، انگشتر در دست راست کردن، سجده بر خاک و بلند گفتن بسم الله الرحمن الرحیم».

اهمیت زیارت اربعین، تنها به این نیست که از نشانه های ایمان است، بلکه طبق این روایت در ردیف نمازهای واجب و مستحب قرار گرفته است. برپایهٴ این روایت، همان گونه که نماز ستون دین و شریعت است، زیارت اربعین و حادثهٴ کربلا نیز ستون ولایت است.

اربعین و عدد چهل خصوصیتی دارد که دیگر ارقام آن را ندارد. غالب انبیای الهی در سنّ چهل سالگی به رسالت مبعوث شدند و ملاقات خصوصی حضرت موسی (علیه السلام) و ذات اقدس الهی چهل شب بود و در نماز شب سفارش شده است که چهل مؤمن را دعا کنید و همسایگان را تا چهل خانه گرامی بدارید. این ها نشان می دهد که عدد چهل از برجستگی خاص برخوردار است.
در روایات اسلامی چنین آمده است: زمینی که روی آن انبیا و اولیای الهی و بندگان مؤمن، خدا را عبادت کرده اند، چهل روز در مرگ آنان می گرید، ولی در شهادت امام حسین(علیه السلام) آسمان و زمین، چهل روز خون گریه کردند. البته اشک یا خون را در این گونه از روایات نباید بر اشک یا خون ظاهری حمل کرد؛ چنان که نباید آن را انکار کرد.

توضیح آن که در سیارات آسمانی بارها انفجارهایی رخ می دهد که با چشم عادی هرگز دیده نمی شود؛ ولی متخصصان با استمداد از علم نجوم و از رصدخانه به تماشای این انفجارها می نشینند. همان گونه که مردم عادی نباید خبر وقوع این انفجار را به صِرف ندیدن آن با چشم ظاهری انکار کنند، خونْ گریه کردن آسمان و زمین را نیز نباید انکار کنند؛ زیرا این موارد نیز جزو علومی نیست که بشر عادی آن را نظاره کند، حتی از رصدخانه نیز دیده نمی شود.

اساساً امر ملکوتی را هرگز نمی توان با ابزار مُلکی ادراک کرد. مثلا ً با دقیق ترین و پیشرفته ترین فنّ رصد سپهر نمی توان مشهودات رؤیای صادق انسان نائم را رصد نمود. اگر یوسف عصر در ساحت رؤیا مشاهده کند که یازده ستاره به همراهی ماه و آفتاب برای وی سجده کردند، هرگز چنین صحنه ای را نمی شود با هیچ رصدخانه ای تصدیق یا تکذیب نمود. غرض آن که معنای اشک ریزی یا خون باری ملکوتی نه مورد تصدیق فنّ تجربی است و نه در قلمرو تکذیب آن قرار می گیرد و هیچ گاه استبعاد به جای استحاله نمی نشیند. کسی که صاحب بَصَر نیست تا ببیند، لا اقل باید صاحب نظر باشد که گوش شنوا به ندای صاحبْ بصران داشته باشد.

برای تحقیق این موارد، علم مخصوص (عرفان) لازم است که اصطلاح و متخصصان ویژهٴ خود را دارد که اهل ولایت و علمای بزرگ دینی اند. آنان این گونه از احادیث را با جان پذیرفتند و فهمیدند که آسمان و زمین خونْ گریه می کنند. از امام زمان (علیه السلام) نیز نقل شده است که به امام حسین (علیه السلام) عرض می کنند: اگر اشک چشم تمام شود، برایت خون می گریم؛ «و لأبکینّ علیک بدل الدموع دماً».