به یاد استاد

به یاد استاد

علامه ذوفنون حکیم متاله جوادی آملی
به یاد استاد

به یاد استاد

علامه ذوفنون حکیم متاله جوادی آملی

غزلی در وصف آیت الله جوادی آملی

صفحه نخست به یاد استاد:

این غزل توسط یکی از شاگردان و ارادتمندان آیت اله جوادی آملی سروده شده است و به مناسبت روز معلم قرائت شد .



یا رب این دُرّ گرانمایه ز دریای کجاست****** کز فروغ صدفش محفل ما غرق ضیاست


گوئیا خضر دگر آمده از مجمع بحر****** یا که این بحر علوم است که چون صد دریاست


سینه اش محفظه ای از حکم قرآن است ****** یا تجلی گه نور ازلی در سیناست


هر سخن کز لب دردانه بریزد هر دم****** چون چراغیست که روشن گر ویرانه ماست


چون سخن گوید از اسرار نهان خانه عشق******چون حکیمی است شفا بخش دل پر غوغاست


چونکه اسرا به پا کرد در این ظلمت شب****** عبدِ   الله شد و مقصد او ( او ادنی ) ست

او که جوشاند زدل چشمه ای از تسنیمش
****** قطره ای از قدحش آرزوی اهل لقاست


چون سلیمان زمان نامه به باچف بنوشت ****** قاصد نامه برش ساقی پیمانه ماست


گر نباشد نفس روح فزایش در بین ****** آن زمانیست که هنگامه ویرانی ماست


ساقی کوثر ما عبد خدای ازلیست****** مظهر اسم جواد است زنامش پیداست

چون که او حافظ قرآن مجیدت باشد
****** یا رب او را تو نگه دار که در دانه ماست.